Weizen najlepszy na lato! Kiedy temperatura za oknem sięga w cieniu trzydziestu stopni, a nad budynkami unosi się falujące powietrze przychodzi czas na klasyczne jasne piwo pszeniczne.   Prym wiodą tu piwa czeskie i niemieckie, ale sporo jest też naszych rodzimych przykładów oraz propozycji ze wschodu. W tym zestawieniu przyjrzymy się sześciu piwom, czterem z Niemiec i po jednym piwie pszenicznym z Czech i Litwy. Zobaczymy które z nich okaże się najlepsze! Czym jest piwo pszeniczne? W powszechnej świadomości mówiąc o piwie pszenicznym mamy na myśli jasny, orzeźwiający trunek pachnący jak goździki i banany. Ten konkrety gatunek piwa pszenicznego nazywa się Hefeweizen, Weizen lub Weissbier, w zależności od miejsca jego pochodzenia. Jest to piwo górnej fermentacji, czyli do jego produkcji używa się specjalnych drożdży pszenicznych  górnej fermentacji pracujących w relatywnie wysokich temperaturach (powyżej 15°C). To właśnie drożdże odpowiadają za ten specyficzny banan...

Najlepsze tanie piwo pszeniczne! Czeski browar Primator warzy bardzo dobre piwo pszeniczne. A jeśli wziąć pod uwagę cenę 4-5 zł, dostajemy najlepsze, tanie piwo pszeniczne , które idealnie sprawdzi się w letnie, gorące dni. Piwo zawiera poniżej 5% alkoholu, orzeźwia i po prostu smakuje! Więcej w filmie poniżej:

Największy browar na świecie warzący piwo pszeniczne! Erdinger położony w miejscowości Erding w Niemczech jest największym browarem który warzy piwo pszeniczne. Jak smakuje piwo z tego browaru? Czy wybicie na poziomie 1.5 mln hl rocznie to nie za dużo? Zapraszam na film:

Przegląd piw pszenicznych z Czech i Niemiec Pierwszym porównywanym piwem jest weizen z koncernu dr.Oetker (tak tak, tego od różnych deserów w proszku i różnych gotowych dań), a ściślej rzecz ujmując z browaru Tucher, który warzy piwo od XVII wieku. jak piwo smakuje dowiecie się z materiału poniżej:

Jak smakuje piwo pszeniczne z dodatkiem owoców? Browar Raduga wypuścił do sklepów piwo pszeniczne z dodatkiem mango , jego smak i aromat zaskakuje świeżością i gęstą fakturą, a owocowa kwaśność przyjemnie kontruje pszeniczną, bananową słodycz. Więcej szczegółów znajdziesz w filmie poniżej:

Przeglądu piw pewnego browaru z południa Polski, który niedawno przeszedł rebranding... Część pierwsza: Część druga:

Zimny, górski powiew ślizgał się po stromym, skalistym zboczu Gór Piwnych i z impetem dotarł do krasnoludzkiej wioski, położonej w ciasnej dolinie. Tam, rozpędzony połączył się z lodowanym podmuchem zionącym od strony wodospadu i z ogromną siłą zdmuchnął z łysiejącej głowy czapkę młynarzowi, który właśnie zmierzał do głównej bramy miasteczka. Kłosy zboża, które niósł w dłoni pokłoniły się gwałtownie wysypując kilka pszenicznych ziaren, a worek ze zmielonym zbożem zakołysał się niebezpiecznie. - Pieprzona jesień, już lezie. - powiedział krzywiąc z zimna twarz. Do bram wioski zostało już tylko kilkaset metrów. Młynarz niósł ostatni transport mąki z młyna, a kilka kłosów zabrał na drogę, żeby mieć co przeżuwać z nudów. Żelazna, potężna brama rosła z każdym krokiem, a wraz z nią lodowate podmuchy wiatru. Krasnolud myślał już tylko o ciepłem, kamiennym kominku i miękkim, skórzanym fotelu. Miał zamiar poczuć jeszcze odrobinę lata i na tę okazję trzymał w piwnicy wyjątkowo letnie, orzeźwia...

Matka natura zdaje się nie zwracać uwagi na to, że wakacje już się kończą i raczy nas iście saharyjskimi upałami. Ze zbożem podobno wcale nie jest tak źle jak mówią w telewizorze, a młyny pracują pełną parą. Podobno w jednym z nich pracuje także córka młynarza. Dziewczyna o słonecznej cerze i gęstej jak owsianka fryzurze. Gdy kończy pracę, rozplata swój warkocz i spłukuje z niego biały pył, a potem idzie do domu. Na tym jednak nie kończy się jej codzienny rytuał. Gdy pogoda sprzyja, bierze z lodówki swój ulubiony napój, wychodzi na zewnątrz i siada na trawie delektując się sielską przyrodą i złocącym się w świetle zachodzącego słońca ścierniskiem. 

Pióro zanurzyło się w gęstym nieprzejrzystym płynie i swoją stalówką wciągnęło łyk atramentu. Na czerpanym papierze z niebywałą precyzją powstawały kolejne, malowane wręcz litery tworzące słowa, te składały się na całe rozdziały i tomy. Kaligraf w habicie przepisywał święte księgi zachowując najwyższy stopień odwzorowania i precyzji. Zanim Jan Gutenberg skonstruuje prasę drukarską minie wiele lat. Czwarta z kolei świeca tliła się już niemrawym światłem dając znak do końca pracy. Cóż mógłby zrobić spięty od siedzenia przez wiele godzin w jednej pozycji mnich, jak nie podskoczyć dla rozluźnienia, rozciągnąć się i zwilżyć nieco swoje zaschnięte gardło. Świeca zgasła i po chwili na klasztornym korytarzu niosło się echo kłapiących o marmurową posadzkę sandałów. Mnich w pośpiechu wracał do swojego pokoju.

Na skraju śródziemnomorskich lasów po gorącym dniu pełnym wytężonej pracy, do bazy badawczej wraca zmęczony przyrodnik i z ulgą siada pod parasolem przy drewnianym, rozkładanym stoliku. Swoją torbę kładzie na stole i wyciąga z niej notatnik. Po chwili, W nagłym przypływie oświecenia wstaje i szybkim krokiem zmierza w stronę obozowego baraku. słońce już muska swoimi promieniami najwyższe czubki drzew. Biolog wraca z małą buteleczką i szklanką w dłoni, siada wyciągając nogi do przodu, ociera pot z czoła i stawia butelkę i szklankę na stoliku. Blanche de Brouxelle głosił napis na etykiecie. Otwiera notatnik, zapisane daty od tych najdawniejszych znikają pod warstwą kolejnych kartek. Wreszcie jest, 27 czerwiec. Przyrodnik przy pomocy metalowej klamry od torby otwiera butelkę i jednym szybkim ruchem wlewa zawartość do szklanki nie odrywając przy tym oczu od notatek.

Od czasu do czasu człowiek ma ochotę spróbować jakiegoś smakowego piwa. Nie mam tu ma myśli piw lanych do puszek/butelek pół na pół z lemoniadą, ani też piw, które "dostają" naturalnych aromatów owoców z zasypu. Mam na myśli piwa dobrze oddające smak, dzięki dodatkom typu sok bananowy. Takim piwem jest właśnie Cornelius Banan. Jest to piwo pszeniczne, którego naturalny bananowy posmak został podbity sokiem bananowym 100%. Daje to niesamowicie dobry efekt.

Moje uczucia związane z browarem w Lwówku są dość mieszane. Z jednej strony wierzę w to że jest to naprawdę dobry browar, któremu czasami coś się nie uda, czasami uwarzy przeciętniaka a czasami wyskoczy z czymś naprawdę dobrym. Często daję szansę kolejnemu piwu z jednego z najstarszych browarów w Polsce. Po zdegustowaniu Wrocławskiego byłem nieco zawiedziony i parę dni później na samym dole lodówki pojawił się on...